top
logo


feed-image RSS
Zawiadomienie o zmianie w ochronie danych osobowych 2018 (RODO) PDF Drukuj Email

Akademia Inżynierska w Polsce informuje, że wprowadza zmiany w zasadach przechowywania i przetwarzania danych osobowych.

Więcej…
 
XXXII posiedzenie Zgromadzenia Ogólnego AIP PDF Drukuj Email

14 maja 2018 r. w Warszawskim Domu Technika NOT odbyło się XXXII posiedzenie Zgromadzenia Ogólnego AIP. Podczas posiedzenia podsumowano działalność w 2017 r., udzielono absolutorium Komitetowi Wykonawczemu, zatwierdzono sprawozdanie finansowe oraz wybrano nowych członków zwyczajnych AIP.

Więcej…
 
Sylwetki nowych członków AIP, opracowane przez Radę ds. Członkostwa na podstawie ankiet kandydatów. PDF Drukuj Email


Prof. dr hab. inż. Jerzy Barglik

Jest absolwentem Wydziału Elektrycznego Politechniki Śląskiej (1973); doktorat w 1982 r. w Instytucie Odlewnictwa, a habilitacja w 2003 r. na Wydziale Elektrycznym Politechniki Śląskiej. Tytuł profesora nauk technicznych kandydat otrzymał w 2016 r.

Od ukończenia studiów pracuje na Wydziale Inżynierii Materiałowej i Metalurgii Politechniki Śląskiej w Katowicach, aktualnie na stanowisku profesora zwyczajnego. W latach 2005-2009 zatrudniony był ponadto na stanowisku profesora nadzwyczajnego w Politechnice Warszawskiej.

Rzeczoznawca SEP i SITPH. Członek Rady Naukowej Instytutu Elektrotechniki, członek Komitetu Elektrotechniki PAN, przez dwie kadencje od 2006 do 2014 roku prezes Stowarzyszenia Elektryków Polskich, a obecnie prezes Oddziału Zagłębia Węglowego SEP. Od 2015 roku członek Rady Towarzystw Naukowych przy Prezydium Polskiej Akademii Nauk. W latach 2006-2015 przedstawiciel SEP w Europejskiej Konwencji Stowarzyszeń Narodowych Elektryków EUREL, a w kadencji 2010-2011 jej prezydent. Od 2006 roku wiceprezydent, a obecnie członek Komitetu Dyrekcyjnego Międzynarodowej Unii Zastosowań Elektrotechniki.  Uczestniczy w pracach Europejskiej Federacji Stowarzyszeń Inżynierskich FEANI. Redaktor naczelny Śląskich Wiadomości Elektrotechnicznych oraz członek Rad Programowych wielu czasopism technicznych. W latach 1994–2008 organizator Amerykańsko-Polskich Studiów Podyplomowych z zakresu przyjaznej dla środowiska restrukturyzacji przedsiębiorstw ze szczególnym uwzględnieniem aspektów ekologicznych. Członek Honorowy SEP.

Za działalność społeczną w stowarzyszeniach naukowo-technicznych wyróżniony złotymi odznakami honorowymi SEP, NOT i SITPH, Szafirową Odznaką Honorową SEP, Diamentową Odznakę Honorową NOT oraz licznymi medalami stowarzyszeniowymi, a także Krzyżem Kawalerskim i Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Jego specjalnością naukową jest elektrotermia. Z tego zakresu kierował kilkudziesięcioma pracami naukowo-badawczymi oraz kilkunastoma projektami międzynarodowymi i krajowymi.

Autor dwóch monografii, współautor 5 skryptów i kilkunastu rozdziałów w monografiach. Opublikował około 200 artykułów w czasopismach krajowych i zagranicznych oraz recenzowanych materiałach konferencyjnych.

Ma w swoim dorobku liczne patenty oraz szereg wdrożeń przemysłowych z zakresu elektrotermii ze szczególnym uwzględnieniem nagrzewania indukcyjnego oraz urządzeń do mieszania i pompowania ciekłych metali.

Kandydat rekomendowany przez prof. Mieczysława Heringa, a pozytywne opinie wspierające przygotowali: prof. Adam Skorek i prof. Paweł Sowa.


Prof. dr hab. inż. Roman Barlik

Jest absolwentem Wydziału Elektrycznego Politechniki Warszawskiej (1972); doktorat w 1977 r. i habilitacja w 1989 r. na tymże Wydziale. Tytuł profesora otrzymał w 1997 r.

W latach 1987-1993 był najpierw zastępcą dyrektora ds. naukowych, a następnie dyrektorem Instytutu Sterowania i Elektroniki Przemysłowej. W latach 1999 - 2005 przez dwie kadencje pełnił funkcję dziekana Wydziału Elektrycznego PW, wcześniej zajmował stanowisko prodziekana tego wydziału. W roku 2009 został powołany na funkcję kierownika Zakładu Elektroniki Przemysłowej w Instytucie Sterowania i Elektroniki Przemysłowej.

 Członek Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów w latach 2007-2010, wieloletni członek Zespołu Specjalistycznego Nauk Technicznych ds. Projektów Badawczych przy Komisji Badań na Rzecz Rozwoju Nauki i Rady Nauki Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego, członek Komitetu Elektrotechniki PAN. Członek IEEE, a od 2009 r. Senior Member w tej organizacji, której misją jest aktywne uczestnictwo w postępie nauki i edukacji oraz praktyki w zakresie elektrotechniki, elektroniki, telekomunikacji, inżynierii komputerowej i informatycznej.

W bieżącym roku został laureatem Medalu Politechniki Warszawskiej Alma Mater Bene Merentibus za „wniesienie nowych wartości w rozwój krajowej i światowej energoelektroniki oraz za działania na rzecz polskiej społeczności naukowej.

Specjalizuje się w energoelektronice i automatyce napędu elektrycznego. Z tego zakresu jest autorem i współautorem około 200 prac naukowych, opublikowanych w czasopismach i materiałach konferencyjnych w kraju i zagranicą. Jest autorem i współautorem kilku monografii i książek, a m.in. cieszącej się dużą popularnością książki „Technika tyrystorowa”, która miała dotąd 4 wydania.

Jest autorem i współautorem dwudziestu pięciu patentów krajowych. Kierował i brał udział w kilkudziesięciu pracach o charakterze wdrożeniowym. Jest współautorem jednego z najistotniejszych wdrożeń w historii Instytutu Sterowania i Elektroniki Przemysłowej Politechniki Warszawskiej, dotyczącego budowy wielosilnikowych systemów napędowych przędzalni włókien sztucznych. Prowadził i prowadzi liczne projekty badawcze, w tym finansowane przez ministerstwo odpowiednie ds. nauki i szkolnictwa wyższego.

Laureat wielu nagród za osiągniecia naukowe, a m.in. przyznane przez Wydział IV Nauk Technicznych PAN, w konkursie KBN –„NOBEL DLA POLAKA” (pierwsza nagroda), w konkursach im. Pożaryskiego na najlepsze publikacje i in.

Kandydat rekomendowany przez prof. Tadeusza Kaczorka. Pozytywne opinie wspierające przygotowali: prof. Mirosław Luft i prof. Mieczysław Hering.


Dr hab. inż. Ireneusz Ewiak

Absolwent Wydziału Geodezji i Kartografii Politechniki Warszawskiej w specjalności fotogrametria. Doktorat w 2004 r. w Instytucie Geodezji i Kartografii, habilitacja w 2013 r. w dyscyplinie geodezja i kartografia na Wydziale Geodezji i Kartografii Politechniki Warszawskiej.

Zatrudniony na stanowisku profesora w Wojskowej Akademii Technicznej od 2014 roku gdzie pełni funkcje prodziekana ds. naukowych na Wydziale Inżynierii Lądowej i Geodezji.

Sekretarz naukowy Komitet Geodezji PAN, od 2014 roku członek komisji egzaminacyjnej ds. uprawnień zawodowych nadawanych przez Głównego Geodetę Kraju.

Członek Międzynarodowego Towarzystwa Fotogrametrii i Teledetekcji, laureat kilku nagród Ministrów Spraw Wewnętrznych, Transportu i Budownictwa za opracowanie technologii numerycznych modeli terenów na podstawie zdjęć lotniczych.

Zainteresowania naukowe: fotogrametria lotnicza i satelitarna, opracowania sytuacyjno-wysokościowe w technologii fotogrametrii cyfrowej średniego i niskiego pułapu, modelowanie przestrzenne, opracowania wieloczasowe z wykorzystaniem archiwalnych materiałów fotogrametrycznych, integracja metod fotogrametrycznych z metodami geodezji inżynieryjnej oraz urządzeniowo-rolnej, wykorzystanie fotogrametrii w środowiskach niezwiązanych z geodezją.

Autor opublikowanych prac naukowych bardzo dobrze rozpoznawalnych w środowisku fotogrametrycznym. Uczestnik ponad 30 konferencji naukowych krajowych i zagranicznych, na których prezentował wyniki swoich badań prowadzonych podczas realizacji ponad 100 dużych projektów komercyjnych, w tym czterech  strategicznych dla podmiotów krajowych i zagranicznych m.in. w Kuwejcie, Ugandzie, Tadżykistanie, Chinach, Kanadzie, Rosji. Kilkoma z nich, zrealizowanych poza granicami kraju, kierował. Brał udział w realizacji zadań badawczych dwóch dużych naukowych programów europejskich, a także uczestniczył w pracach kilkunastu zespołów eksperckich, w tym powołanych przez Komisją Europejską w roli kluczowego eksperta. Jest doskonałym przykładem możliwości łączenia pracy naukowo-badawczej z działalnością wdrożeniową.

Kandydat rekomendowany przez prof. Józefa Saneckiego. Pozytywne opinie wspierające przygotowali: prof. Andrzej Pachuta i prof. Stefan Cacoń.


Prof. dr hab. inż. Lucjan Gucma

Absolwent Wydziału Nawigacyjnego Wyższej Szkoły Morskiej w Szczecinie w specjalności Transport Morski (1993); doktorat w 1999 r. w tej samej uczelni, habilitacja w 2006 r. w Politechnice Gdańskiej. Tamże w 2015 prowadzony był przewód profesorski.

W latach 1999 - 2002 pełnił funkcję zastępcy dyrektora w Instytucie Inżynierii Ruchu Morskiego w Wyższej Szkole Morskiej w Szczecinie, a następnie prze 4 lata pełnił funkcję oficera wachtowego i starszego oficera pokładowego na różnych statkach armatorów polskich, niemieckich i greckich. Od 2004 roku jest dyrektorem Instytutu Inżynierii Ruchu Morskiego w Akademii Morskiej w Szczecinie.

Zainteresowania naukowe: bezpieczeństwo podejścia ilościowego w nawigacji, ocena ryzyka morskich systemów inżynieryjnych, symulacja komputerowa, modelowanie statystyczne, inżynieria ruchu.

Jest autorem 4 książek, 16 rozdziałów w wydaniach zbiorowych oraz około 250 publikacji w czasopismach krajowych i zagranicznych oraz materiałach konferencji naukowych.

Brał udział w realizacji 8 projektów międzynarodowych w tym 4 finansowanych przez Unię Europejską, których był także kierownikiem. Ponadto brał udział w realizacji 12 krajowych projektów badawczych z których czteroma kierował. W wykazie prac zleconych przez szeroko rozumiany przemysł znalazłem 146 pozycji, przy czym w 68 występuje jako kierownik. W tej grupie są w większości prace zlecane, np. przez porty krajowe, bazę Paliw Płynnych w Świnoujściu, dotyczące analiz nawigacyjnych przy wejściach statków do portów, ale także zlecone przez Europejską Agencję Kosmiczną, przez Uniwersytet w Ljublianie.

Za swoje szczególne twórcze osiągnięcia w zakresie techniki, a więc w obszarze szczególnie interesującym z punktu widzenia Akademii, kandydat uważa następujące cztery rozwiązania inżynierskie:
- Opracowanie systemu oraz urządzenia pilotowo-dokującego dla zbiornikowców do płynnego gazu oraz promów morskich.
- Projekt rozbudowy portu w Ystad dla promów od 200 m do 230 m.
- Wspomaganie w projektowaniu portu Koper na Słowenii.
- Opracowanie warunków eksploatacyjnych dla statków w Polsce oraz udział w projektowaniu rozwiązań w krajowych portach, a m.in. w Kołobrzegu, Mrzeżynie, Ustce, Gdyni, Gdańsku,  Szczecinie, Świnoujściu i Policach.

Kandydat rekomendowany przez prof. Józefa Saneckiego. Pozytywne opinie wspierające przygotowali: prof. Jerzy Hajduk i prof. Aleksander Walczak.


Prof. dr hab. inż. Waldemar Jędral

Jest absolwentem z roku 1965 Wydziału Mechanicznego Energetyki i Lotnictwa Politechniki Warszawskiej w specjalności Siłownie i Silniki Przemysłowe / Maszyny Wodne. Doktorat w 1977 r. i habilitację w 1989 uzyskał w Politechnice Warszawskiej. Habilitacja wyróżniona została nagrodą Ministra Edukacji Narodowej. Tytuł profesora otrzymał w 1998 r.

Po studiach 6 lat pracował w Warszawskiej Fabryce Pomp, stopniowo awansując do stanowiska starszego konstruktora prowadzącego. Pracując w fabryce zaprojektował szereg prototypowych pomp przeznaczonych dla energetyki i okrętownictwa, które zostały wdrożone do produkcji i spotkały się z uznaniem użytkowników, a następnie przeszedł na Politechnikę do Katedry Kotłów, Turbin i Pomp.

Profesor Jędral pełnił szereg funkcji akademickich. Między innymi był prodziekanem ds. dydaktycznych na Wydziale MEL, członkiem Senackiej Komisji PW d/s badań naukowych oraz kierował Zakładem Pomp Napędów i Siłowni na Wydziale MEL.

Karierę akademicką łączył z pracą na rzecz przemysłu. Jako współautor lub główny wykonawca uczestniczył w ok. 80 pracach naukowo-badawczych realizowanych w ramach programów rządowych, centralnych, resortowych i grantów KBN, a przede wszystkim w pracach wykonywanych bezpośrednio dla przemysłu. Niemal wszystkie uzyskane wyniki zostały wdrożone w Ośrodku Badawczo Rozwojowym Pomp Przemysłowych, w fabrykach pomp, w elektrociepłowniach, ciepłowniach komunalnych i przedsiębiorstwach wodno-kanalizacyjnych.

Profesor W. Jędral jest autorytetem w dziedzinie efektywności energetycznej pomp i układów pompowych. Dzięki jego pracom teoretycznym oraz wdrożeniowym udało się uzyskać znaczące oszczędności energetyczne w wielu instalacjach przemysłowych z oczywistą korzyścią dla środowiska naturalnego. Wszystkim osobom związanym z techniką pompową znany jest jako autor monografii „Pompy Wirowe”. Podczas XXIII Kongresu Użytkowników Pomp został wyróżniony tzw. „Kluczem Sukcesu” przyznawanym osobom i instytucjom, które szczególnie przyczyniły się do rozwoju polskiej techniki pompowej.

Za swoje szczególne twórcze osiągnięcia w zakresie techniki uważa:
- Opracowanie i wdrożenie metod obliczania i przejmowania sił hydraulicznych w pompach. Z tego zakresu ma w dorobku ponad 60 publikacji.
- Wdrożenie metod energooszczędnej eksploatacji pomp i ich układów oraz rozwiązania modernizacyjne podwyższające efektywność energetyczną pompowania. Wyniki z tego zakresu przedstawił w ok. 120 publikacjach.
- Opracowanie metod wyznaczania charakterystyk zupełnych pomp oraz ich pracy w warunkach odbiegających od normalnych. Ten obszar udokumentowany jest w 20 publikacjach.

Za swoje osiągnięcia był nagradzany m.in. przez ministrów Gospodarki, Nauki i Szkolnictwa Wyższego oraz Środowiska.

Kandydat rekomendowany przez prof. Marka Trombskiego, a pozytywne opinie wspierające przygotowali: dr Piotr Świtalski i prof. Sławczo Denczew.


Prof. dr hab. inż. Andrzej Sikorski

Absolwent z roku 1980 Instytutu Elektrotechniki Politechniki Białostockiej w specjalności Przetwarzanie i Użytkowanie Energii Elektrycznej. Doktorat w r. 1989 w Politechnice Warszawskiej, habilitacja w r. 2000 w Politechnice Poznańskiej.  Tytuł profesora uzyskał w roku 2011.

Związany z Instytutem Elektrotechniki, przekształconym później na Wydział Elektryczny Politechniki Białostockiej, w którym zajmuje kolejno stanowiska od asystenta stażysty do profesora i kierownika Zakładu Energoelektroniki, później kierownika Katedry Energoelektroniki i Napędów Elektrycznych i wreszcie prorektora ds. Nauki, które zajmuje obecnie.

Prof. Sikorski jest specjalistą w obszarze przetwarzania i użytkowania energii elektrycznej. Prof. Tadeusz Kaczorek w swojej rekomendacji stwierdza, że stworzył on szkołę naukową znaną i cenioną nie tylko w Polsce. Legitymuje się nie tylko charakterystycznym dorobkiem profesorskim, ale także ponadprzeciętnymi osiągnięciami w zakresie inżynierii układów napędowych, przekształtników energoelektronicznych oraz kontroli i sterowania silników elektrycznych, wykorzystywanych w szczególności w takich obszarach zastosowań jak przemysł włókienniczy, energetyka odnawialna, medycyna lotnicza, przemysł spożywczy. W ankiecie wymienionych jest 18 nowatorskich rozwiązań kandydata obejmujących pełne cykle rozwojowe od projektu po wdrożenia, przy czym niektóre z nich zrealizowane zostały w ramach Projektów Rozwojowych NCBiR.

Jest on członkiem Komitetu Elektrotechniki PAN, przewodniczącym Oddziału Białostockiego Polskiego Towarzystwa Elektrotechniki Teoretycznej i Stosowanej oraz członkiem jego Zarządu Głównego.

Kandydat rekomendowany przez prof. Tadeusza Kaczorka. Pozytywne opinie wspierające przygotowali: prof. Mirosław Luft i prof. Mieczysław Hering.


Dr hab. inż. Sebastian Skoczypiec

Absolwent Wydziału Mechanicznego Politechniki Krakowskiej w specjalności Budowa Maszyn, Biomechanika. Studia ukończył w r.1999. Doktorat w 2006 r., a habilitacja w 2013 r. na Wydziale Mechanicznym Politechniki Krakowskiej. Od dwóch lat jest profesorem w swojej macierzystej uczelni.

Przez 9 lat po ukończeniu studiów pracował w Instytucie Zaawansowanych Technologii Wytwarzania w Krakowie i zajmował kolejne stanowiska poczynając od technologa, a kończąc na zastępcy kierownika Zakładu Niekonwencjonalnych Technologii Produkcyjnych. Obecnie w Instytucie Technologii Maszyn i Automatyzacji Produkcji Politechniki Krakowskiej jest zastępcą dyrektora ds. Badawczych.

Działalność naukowo-badawcza oraz publikacyjna kandydata koncentruje się wokół niekonwencjonalnych metod wytwarzania części maszyn i narzędzi, ze szczególnym uwzględnieniem problematyki wytwarzania mikroelementów, czyli części maszyn i narzędzi o wymiarach charakterystycznych < 1 mm. Chodzi tu o obróbkę elektrochemiczną, elektroerozyjną, wytwarzanie mikroelementów oraz hybrydowe procesy wytwarzania.

Swoje zainteresowania  naukowe kandydat łączy z pracą badawczo-rozwojową o wymiarze praktycznym prowadzoną w ramach dużych projektów badawczych. Potwierdzeniem słuszności obranego kierunku rozwoju naukowego, jak to kandydat sam stwierdza, jest jego znaczący udział w pracach badawczo-rozwojowych prowadzonych na zlecenie m.in. takich firm jak: Philips, General Electric Superabrasives oraz Diamond Innovation. Na przykład  efektem współpracy dla tej ostatniej firmy było wdrożenie u klienta w Dublinie opracowanej w kraju technologii drążenia elektrochemicznego materiałów kompozytowych wraz z ośmioma specjalistycznymi obrabiarkami. Inne szczególnie twórcze osiągnięcia kandydata w obszarze techniki dotyczą problematyki modyfikacji warstwy wierzchniej materiałów kompozytowych, technologii elektrochemicznego kształtowania struktur trójwymiarowych przeznaczonych do mikroformowania, połączenia mikroobróbki elektrochemicznej i elektroerozyjnej w sekwencyjny proces realizowany na jednej obrabiarce, technologii wspomaganego elektrochemicznie toczenia mikroelementów.  

Główne tezy i wnioski wynikające z tych prac zostały opublikowane w czasopismach głównie o zasięgu międzynarodowym oraz  w materiałach konferencji międzynarodowych, a w kraju w monografii „Elektrochemiczne metody wytwarzania mikroelementów”.
Dr hab. Sebastian Skoczypiec jest członkiem Komitetu Inżynierii Produkcji PAN oraz Polskiego Towarzystwa Zarządzania Produkcją.

Kandydat rekomendowany przez prof. Józefa Gawlika. Pozytywne opinie wspierające przygotowali: prof. Jerzy Jędrzejewski i prof. Roman Staniek.

Dr inż. Tadeusz Świętek

Absolwent Wydziału Mechanicznego Politechniki Krakowskiej (1980), specjalność Obrabiarki i Urządzenia Technologiczne. Doktorat w r. 1997 w Wojskowej Akademii Technicznej w Warszawie.

Jeśli chodzi o pracę zawodową, to jest ona związana z Tarnowem. Po studiach przez 9 lat pracował w Ośrodku Badawczo Rozwojowym Sprzętu Mechanicznego jako konstruktor, a następnie jako specjalista konstruktor. Następnie przez dwa lata jako konstruktor zatrudniony był w Fabryce Silników Elektrycznych Tamel. Po tych dwóch latach wraca na 11 lat do swojego pierwszego miejsca pracy i na poprzednie stanowisko i kolejno awansuje, by w 2005 roku zająć na 7 lat stanowisko dyrektora technicznego Ośrodka. W roku 2012 obejmuje analogiczne stanowisko w Zakładach Mechanicznych Tarnów, z którymi Ośrodek Badawczo-Rozwojowy się połączył. Aktualnie pełni funkcje dyrektora Centrum Badawczo Rozwojowego Zakładów Mechanicznych w Tarnowie. Można więc powiedzieć, że praktycznie przez całe swoje życie zawodowe związany był i jest z tym samym pracodawcą.

Dr Świętek zainicjował i był współwykonawcą kilkudziesięciu znaczących programów naukowo-badawczo-rozwojowych dla polskiego przemysłu obronnego. W swoim dorobku posiada także kilkanaście wdrożeń wyrobów specjalnych, jest autorem wielu patentów i projektów wynalazczych oraz autorem lub współautorem ok. 30 publikacji naukowych.

Przez 20 lat był współorganizatorem cyklicznych Międzynarodowych Konferencji Naukowo-Technicznych nt. „Systemów obrony przeciwlotniczej i powietrznej”. Jest niewątpliwie wybitnym  specjalistą w zakresie konstrukcji i technologii uzbrojenia.

Jego osiągnięcia zostały wyróżnione m.in. poprzez przyznanie przez Ministra Obrony Narodowej Złotego Medalu za Zasługi dla Obronności Kraju. Kandydat pełni także funkcje wiceprzewodniczącego Rady Naukowej Instytutu Zaawansowanych Technologii  Wytwarzania w Krakowie.  
W wykazie szczególnych twórczych osiągnięć w zakresie techniki kandydat przedstawia kilkadziesiąt pozycji obejmujących wyłącznie elementy uzbrojenia.

Nie ulega wątpliwości, że mamy w tym przypadku do czynienia z kandydatem, na którym Akademii zależy szczególnie zwłaszcza, że jak to określa prof. Czesław Niżankowski, który jest osobą rekomendującą, dr Tadeusz Świętek znany jest jako człowiek o wysokiej kulturze osobistej.      
Pozytywne opinie wspierające przygotowali: prof. Jan Żurek i prof. Edmund Weiss.



 

 
ZAPROSZENIE NA ZGROMADZENIE OGÓLNE CZŁONKÓW PDF Drukuj Email


Komitet Wykonawczy Akademii Inżynierskiej w Polsce serdecznie zaprasza wszystkich członków Akademii na XXXII posiedzenie Zgromadzenia Ogólnego, które odbędzie się w dniu 14 maja 2018 r. (poniedziałek) o godz. 11.00 w sali konferencyjnej B Warszawskiego Domu Technika NOT, ul. Czackiego 3/5.

Więcej…
 
OPP PDF Drukuj Email
Zapraszamy Państwa do przekazywania 1% podatku na rzecz Akademii Inżynierskiej z przeznaczeniem na realizację jej misji, której istotą są działania na rzecz rozwoju nowoczesnych technologii i przedsiębiorczości innowacyjnej oraz transferu technologii do praktyki gospodarczej, szerzenie kultury technicznej w dostosowaniu do strategii zrównoważonego rozwoju oraz promocja polskiej innowacyjności w kraju i zagranicą.

Osoby, które zechcą przekazać 1% swojego podatku dochodowego na rzecz AIP, prosimy o zaznaczenie tego w formularzu PIT poprzez wpisanie nazwy: Akademia Inżynierska w Polsce oraz podanie numeru KRS: 0000114453

Więcej o przekazywaniu 1% podatku na cele pożytku publicznego można przeczytać m.in. na stronie www.pozytek.gov.pl.
 
« pierwszapoprzednia12345678910następnaostatnia »

Strona 1 z 13

bottom

Stworzone dzięki Joomla!. | Designed by: lonex.com ntc hosting | XHTML and CSS.